LES 85 – Van donker naar zien
Er is iets subtiels maar krachtigs wat deze les blootlegt: het zijn niet de situaties in je leven die je zicht vertroebelen, het zijn je grieven.
Elke irritatie, elke vorm van oordeel, elke oude pijn die je vasthoudt… het lijkt alsof het je beschermt of recht geeft. Maar in werkelijkheid doet het iets anders. Het zet als het ware een filter over je blik. Je ziet niet meer wat er werkelijk is, je ziet alleen nog je eigen projectie.
De les zegt het eigenlijk heel direct:
je grieven laten je kijken naar iets wat er niet is, en verbergen wat je wél wilt zien.
Dat is een eerlijke spiegel. Want als je goed kijkt, wil je diep van binnen maar één ding: rust, liefde, helderheid.
En toch kiezen we onbewust steeds weer voor het vasthouden van verhalen die ons daarvan weghouden.
Waarom? Omdat het ego zich voedt met gelijk krijgen, met afscheiding, met het idee dat er iets buiten jou de oorzaak is van hoe jij je voelt.
Maar deze les draait dat volledig om.
Je verlossing ligt niet buiten je.
Niet in andere mensen, niet in omstandigheden, niet in erkenning of succes.
De bron van rust, van helder zien, van liefde… die zit al in jou.
Altijd al.
Alleen wordt die bedekt zolang je vasthoudt aan grieven.
Dus de uitnodiging van vandaag is eigenlijk heel simpel, maar niet altijd makkelijk:
ben je bereid om je grieven los te laten, niet omdat de ander gelijk heeft, maar omdat jij wilt zien?
Want licht en grieven gaan niet samen.
Als je kiest voor zien, kies je automatisch voor loslaten.
En dan gebeurt er iets bijzonders.
Je hoeft de wereld niet te veranderen.
Je gaat haar anders zien.
Hoe je deze les kunt gebruiken in je meditatie
Ga rustig zitten en breng je aandacht naar je ademhaling.
Voel je lichaam, zak een beetje uit je hoofd en kom aan in je hartgebied.
Breng vervolgens iemand of een situatie in gedachten waar nog een lichte spanning zit. Niet de zwaarste, maar iets kleins.
Merk op wat er gebeurt in je lichaam.
Zeg dan zachtjes van binnen:
“Dit hoef ik niet vast te houden.”
“Ik wil zien.”
Voel wat er verandert als je de behoefte om gelijk te hebben even loslaat.
Laat het beeld vervolgens baden in licht, zonder iets te forceren. Gewoon toestaan.
Eindig met de gedachte:
“Mijn verlossing komt van mij.”
En voel dat dat geen taak is, maar een herinnering.
Iets wat er al is, onder alles wat je dacht dat waar was.
Als je dit echt gaat toepassen gedurende de dag, merk je dat kleine irritaties ineens je oefenmomenten worden.
Niet om perfect te zijn, maar om steeds opnieuw te kiezen voor zien in plaats van reageren.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties