Les 72 – Grieven koesteren is een aanval op Gods verlossingsplan
Soms lijkt een wrok of een irritatie iets heel kleins. Iemand zegt iets verkeerds, iemand behandelt je onvriendelijk, iemand doet iets wat je raakt. Het voelt logisch om daar boos of gekwetst over te zijn. Toch zegt deze les iets opvallends: iedere grief, hoe klein ook, houdt een bepaalde kijk op de werkelijkheid in stand.
Volgens deze les is een grief niet zomaar een emotie. Het is een manier van kijken naar de ander en naar jezelf.
Wat een grief eigenlijk doet
Wanneer je een grief koestert, kijk je in feite alleen naar het gedrag van iemand. Je ziet wat iemand zegt, wat iemand doet, hoe iemand zich gedraagt. Je kijkt dus naar het lichaam en naar handelingen.
Maar daarmee vergeet je iets essentieels. Je vergeet wie die ander in wezen is.
Je reduceert een mens tot een lichaam dat iets verkeerds heeft gedaan. En precies daar, zegt de les, ontstaat het probleem. Want wanneer je een ander alleen als lichaam ziet, ga je automatisch ook jezelf zo zien.
Dan wordt het verhaal ongeveer zo: wij zijn lichamen, gescheiden van elkaar, die elkaar kunnen kwetsen, verraden of aanvallen.
En als dat waar zou zijn, dan zou het leven uiteindelijk eindigen in verlies en dood. Dan zou verlossing niet meer zijn dan een poging om in dat beperkte bestaan een beetje geluk te vinden.
Het ego en zijn verhaal
De les noemt dit het verlossingsplan van het ego.
Het ego zegt eigenlijk:
het lichaam is wie jij bent
het lichaam is wat je hebt
het lichaam is wat jou kan redden
Daarom zie je in de wereld twee uitersten. Sommige mensen haten hun lichaam en proberen het te onderdrukken of te straffen. Anderen verheerlijken het lichaam en proberen het zo perfect mogelijk te maken.
Maar beide vertrekken vanuit dezelfde overtuiging: dat het lichaam centraal staat in wie wij zijn.
Volgens deze les is dat precies de vergissing.
Het andere perspectief
De les draait het perspectief om.
Niet jij bent in een lichaam.
Het lichaam bevindt zich in jouw bewustzijn.
De kern van wie je bent ligt dieper. Daar bevindt zich wat de les het “licht van de waarheid” noemt. Dat licht is volgens de cursus al in ons aanwezig. Het is niet iets wat we nog moeten verdienen of bereiken.
Het is er al.
Alleen worden we er vaak niet van bewust omdat we zo gefocust zijn op de uiterlijke wereld van gedrag, lichamen, conflicten en meningen.
Grieven zijn als wolken voor dat licht.
Waarom vergeving zo belangrijk is
Wanneer je een grief loslaat, gebeurt er iets interessants.
Je zegt eigenlijk:
ik kies ervoor om jou niet langer te zien als alleen een lichaam dat iets verkeerd heeft gedaan.
Je opent de mogelijkheid om iets diepers te zien. Iets dat voorbij gedrag gaat.
Dat betekent niet dat gedrag altijd oké is. Maar het betekent wel dat gedrag niet de definitie van iemand is.
Door een grief los te laten bevrijd je niet alleen de ander van jouw oordeel. Je bevrijdt vooral jezelf van een beperkte kijk op wie jij bent.
En precies daar begint innerlijke vrede.
De link met het belichamen van je ziels missie
Dit raakt ook direct aan het idee van een ziels missie.
Veel mensen denken dat hun ziels missie gaat over wat ze doen. Welke rol ze hebben, welke carrière, welke bijdrage aan de wereld.
Maar steeds meer spirituele tradities wijzen op iets anders.
Je ziels missie gaat in de eerste plaats over hoe je aanwezig bent in de wereld.
Wanneer je voortdurend in grieven leeft, wordt je energie gestuurd door het ego. Dan reageer je vanuit verdediging, oordeel en strijd.
Maar wanneer je leert om grieven los te laten, ontstaat er ruimte.
Ruimte voor helderheid.
Ruimte voor liefde.
Ruimte voor inspiratie.
Vanuit die ruimte wordt handelen natuurlijker. Je hoeft niet langer geforceerd een missie na te jagen. Je belichaamt hem vanzelf door de kwaliteit van bewustzijn waarmee je leeft.
Je aanwezigheid wordt dan belangrijker dan je prestaties.
Een eenvoudige oefening
De les geeft een eenvoudige vraag mee die je vandaag kunt gebruiken in stilte of meditatie:
Wat is verlossing, Vader?
Ik weet het niet.
Zeg het mij, opdat ik het begrijp.
Het mooie aan deze oefening is de houding die erin zit. Je hoeft het niet zelf uit te zoeken. Je hoeft niet alles te begrijpen.
Je hoeft alleen bereid te zijn om even stil te worden en te luisteren.
En misschien ontdek je dan iets verrassends.
Dat het licht waar je naar zocht nooit ver weg was.
Dat het altijd al in je aanwezig was.
En dat iedere keer dat je een grief loslaat, dat licht een beetje meer zichtbaar wordt.
En misschien is dát wel het begin van het werkelijk belichamen van je ziels missie.
Jacco