Ik zie alleen het verleden
Deze les lijkt in eerste instantie wat vreemd. Je kijkt toch gewoon naar wat er nu is? Naar een kopje, een stoel, een gezicht?
Toch zegt deze les iets radicaals:
je ziet nooit puur wat er nu is.
Je ziet altijd door de bril van je verleden.
Hoe dat werkt
Wanneer jij naar een kopje kijkt, zie je niet alleen dat kopje.
Je brein herkent meteen:
dit is een kopje, hier drink je uit, dit is breekbaar, dit hoort bij koffie of thee.
Al die betekenissen komen uit eerdere ervaringen.
Uit herinneringen.
Uit wat je ooit geleerd hebt.
Zonder dat verleden zou je niet eens weten wat je ziet.
Met andere woorden:
je kijkt niet direct naar de werkelijkheid,
je kijkt naar een interpretatie.
Waarom dit belangrijk is
Dit principe geldt niet alleen voor dingen, maar vooral voor mensen en situaties.
Als iemand iets zegt, reageer je niet alleen op wat er nu gebeurt.
Je reageert ook op alles wat je eerder hebt meegemaakt.
Misschien herken je dit:
je voelt irritatie of spanning, maar als je eerlijk kijkt, heeft het moment zelf daar niet volledig de oorzaak van.
Dat komt omdat je onbewust oude ervaringen projecteert op het heden.
Daarom zegt de les ook:
je voelt nooit onvrede om de reden die je denkt.
Je reageert op een mix van nu en toen, waarbij het verleden vaak de boventoon voert.
Wat betekent dit voor hoe je kijkt
De les nodigt je uit om te gaan twijfelen aan je eerste indruk.
Niet om alles ingewikkeld te maken, maar juist om ruimte te creëren.
Want als je ziet dat je interpretatie gekleurd is, ontstaat er een opening:
misschien is wat ik denk te zien, niet het hele verhaal.
Hoe je dit meeneemt in meditatie
Meditatie is de perfecte plek om dit direct te ervaren.
Wanneer je gaat zitten en je aandacht naar binnen brengt, merk je hoe snel je geest labels plakt.
Een geluid wordt meteen “auto”, “stem”, “irritant”
Een gevoel wordt “onrust”, “spanning”, “dit moet weg”
Wat je oefent in meditatie is dit:
je ziet dat proces gebeuren, zonder erin mee te gaan.
Je hoort een geluid, maar je blijft bij het pure horen
Je voelt iets in je lichaam, zonder er meteen een verhaal aan te koppelen
Je merkt:
de interpretatie komt er vanzelf overheen, maar is niet hetzelfde als de ervaring zelf
En precies daar ontstaat ruimte.
Een eenvoudige oefening
Tijdens meditatie of gewoon in je dag kun je dit proberen:
Kijk naar iets simpels, bijvoorbeeld een kopje of je hand.
En zeg in jezelf:
“Ik zie alleen het verleden”
Niet om het te analyseren, maar om jezelf eraan te herinneren dat wat je ziet gekleurd is.
Laat daarna alle gedachten even voor wat ze zijn
en kijk opnieuw, zonder meteen te benoemen wat het is
Al is het maar een paar seconden
Wat dit je brengt
Je wordt minder zeker van je automatische oordeel
en daardoor juist opener
Je gaat merken dat er meer rust komt
omdat je niet meer overal direct een betekenis aan hoeft te geven
En misschien nog belangrijker:
je gaat mensen minder snel vastzetten in jouw beeld van hen
Tot slot
Deze les vraagt niet dat je het meteen volledig begrijpt of ervaart.
Het enige wat nodig is, is dat je bereid bent om te zien:
misschien kijk ik niet zo objectief als ik dacht
En precies in die twijfel ontstaat ruimte voor iets nieuws
Voor een frisse blik
Voor meer rust
Voor werkelijk zien in plaats van alleen herkennen
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties