LES 1 – Alles wat ik zie, krijgt betekenis van mij
Er is een bijzondere eerlijkheid in deze eerste les.
Ze nodigt je uit om iets te onderzoeken wat we normaal nooit ter discussie stellen.
Namelijk dit:
dat alles wat je ziet, automatisch betekenis voor je heeft.
Een stoel is niet zomaar een stoel.
Het is jouw stoel, een mooie stoel, een oude stoel, een plek om te rusten.
Een lichaam is niet zomaar een lichaam.
Het is iemand, met een verhaal, een verleden, een oordeel.
We denken dat we de wereld zien zoals die is.
Maar in werkelijkheid zien we vooral wat wij ervan gemaakt hebben.
Deze les draait dat voorzichtig om.
Wanneer je zegt:
“Deze tafel betekent niets”
“Deze hand betekent niets”
“Deze deur betekent niets”
dan ontken je niet wat er is.
Je haalt alleen de betekenis weg die jij eraan hebt gegeven.
En precies daar ontstaat ruimte.
Een moment waarin je niet vastzit in interpretaties.
Waarin je niet meteen hoeft te weten wat iets is, of wat het betekent.
Waarin je gewoon… kijkt.
Dat is een staat die we vaak vergeten zijn.
Maar die we wel kennen.
Het is dezelfde openheid die je kunt ervaren in meditatie.
In meditatie leer je om gedachten te zien zonder ze vast te pakken.
Je hoeft ze niet te volgen, niet te analyseren, niet te geloven.
Je laat ze komen en gaan.
Deze les doet hetzelfde, maar dan met wat je ziet.
Je kijkt naar de wereld zonder haar meteen te vullen met betekenis.
Zonder oordeel, zonder verhaal.
En misschien merk je dan iets op.
Dat er rust ontstaat.
Dat je blik zachter wordt.
Dat er minder spanning zit op wat je waarneemt.
Alsof je even niet hoeft te reageren op alles.
Alsof de wereld lichter wordt, omdat jij haar niet meer zo zwaar maakt.
Dit is geen oefening om de werkelijkheid te ontkennen.
Het is een oefening om te ontdekken hoeveel jij eraan toevoegt.
En als je dat begint te zien, ontstaat er vrijheid.
Vrijheid om anders te kijken.
Vrijheid om niet alles persoonlijk te maken.
Vrijheid om eerst te ervaren, voordat je betekenis geeft.
Misschien is dat wel de uitnodiging van deze les.
Niet om iets nieuws te leren,
maar om even niets te weten.
En in dat niet weten…
komt er ruimte voor iets anders.
Iets stillers.
Iets zachters.
Iets dat altijd al aanwezig was,
maar dat je pas kunt ervaren
wanneer je ophoudt alles in te vullen.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties