Deze les raakt iets heel praktisch, al klinkt het misschien groots. In simpele taal zegt ze dit: op elk moment kies je hoe je kijkt. Je kiest of je blijft hangen in een oordeel, irritatie of pijn, of dat je bereid bent daar doorheen te kijken en iets anders te zien.
Een grief is eigenlijk niets anders dan een verhaal dat je vasthoudt over iemand. Hij heeft me gekwetst. Zij begrijpt me niet. Hij zou anders moeten zijn. Zo’n gedachte voelt vaak terecht, maar werkt als een soort scherm. Zolang dat scherm ervoor zit, zie je niet meer wie iemand werkelijk is. En belangrijker nog, je ziet jezelf ook niet meer helder.
Wat deze les je uitnodigt te doen, is radicaal eerlijk kijken naar dat mechanisme. Niet om jezelf te veroordelen, maar om te zien wat het effect is. Elke keer dat je een grief vasthoudt, kies je voor afscheiding, voor afstand, voor een gevoel van onrust. En elke keer dat je bereid bent die los te laten, ontstaat er ruimte. Dat noemt de cursus een wonder.
Een wonder is hier geen spectaculair iets. Het is simpelweg een verschuiving in waarneming. Je ziet iemand niet langer als tegenstander, maar als mens. Niet als probleem, maar als spiegel. Niet als oorzaak van jouw pijn, maar als kans om weer in contact te komen met liefde en rust in jezelf.
De les maakt het heel concreet. Kies één persoon waar je spanning op voelt. Iemand die je irriteert, teleurstelt of misschien zelfs pijn heeft gedaan. Kijk eerst eerlijk naar alles wat je van diegene vindt. Zonder filter. Dat hoort erbij.
En dan komt de omslag. Je vraagt als het ware om anders te mogen kijken. Niet vanuit jouw oude verhaal, maar vanuit een diepere laag. Je hoeft dat niet zelf te “maken”. Je hoeft alleen bereid te zijn. Bereid om te erkennen dat jouw kijk misschien niet het hele verhaal is.
In die bereidheid gebeurt iets bijzonders. De ander verandert niet per se. Maar jouw ervaring van die ander wel. Er komt zachtheid. Ruimte. Soms zelfs begrip of mededogen. En heel vaak merk je dat de lading die je voelde, simpelweg minder wordt.
De les gaat nog een stap verder. Ze zegt dat juist de mensen waar jij moeite mee hebt, jouw “verlossers” zijn. Dat klinkt misschien overdreven, maar het wijst naar iets essentieels. Zij laten jou zien waar jij nog vasthoudt. En precies daar ligt jouw kans om vrijer te worden.
Als je dat begint te zien, verandert je hele dag. Elke ontmoeting wordt een oefening. Niet om jezelf weg te cijferen, maar om bewust te kiezen: blijf ik in mijn oude oordeel, of sta ik open voor een andere manier van kijken?
“Laat wonderen alle grieven vervangen” betekent dus niet dat je alles maar moet goedpraten. Het betekent dat je niet langer gevangen wilt blijven in je eigen verhaal. Dat je kiest voor innerlijke vrede boven gelijk krijgen.
En misschien is dat wel de kern van deze les: vrede is geen resultaat van wat anderen doen. Het is een keuze in hoe jij kijkt. Elke keer opnieuw.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties