Ik heb recht op wonderen
Er zit iets radicaal eenvoudigs in deze les. Iets wat bijna te simpel lijkt om waar te zijn.
Je hebt recht op wonderen.
Niet omdat je je best doet. Niet omdat je spiritueel genoeg bent. Niet omdat je alles onder controle hebt. Maar simpelweg omdat je bent wie je bent.
We zijn gewend om te denken in voorwaarden. Eerst moet ik dit oplossen. Eerst moet ik daar doorheen. Eerst moet ik beter worden. En dan, misschien, komt er rust. Komt er ruimte. Komt er iets wat voelt als verlichting.
Deze les draait dat volledig om.
Rust, helderheid en vertrouwen zijn geen beloning aan het eind van de weg. Ze zijn het beginpunt. Ze horen al bij je. Ze zijn niet iets wat je moet verdienen, maar iets wat je mag herkennen.
Een wonder is in deze context niets spectaculairs. Het is geen magie in de vorm van uiterlijke veranderingen. Een wonder is een verschuiving in hoe je kijkt. Van angst naar vertrouwen. Van oordeel naar openheid. Van strijd naar ontspanning.
En precies daar raakt deze les aan een diepere waarheid die je misschien al voelt:
Het leven werkt niet tegen mij maar met mij.
Wanneer je het leven ziet als een tegenstander, voelt alles zwaar. Situaties lijken obstakels. Mensen lijken lastig. Resultaten lijken bepalend voor je waarde.
Maar wanneer je bereid bent anders te kijken, verandert de betekenis van alles wat je meemaakt.
Die ene lastige situatie is geen blokkade
Het is een moment waarin iets zichtbaar wil worden
Die spanning is geen bewijs dat het niet goed gaat
Het is een uitnodiging om anders te kijken
Die teleurstelling is geen eindpunt
Het is een opening naar inzicht
Het wonder zit niet in het verdwijnen van de situatie, maar in de manier waarop jij ermee in contact bent.
En daar ligt je recht.
Je hoeft niet te zoeken naar oplossingen buiten jezelf. Je hoeft alleen bereid te zijn om te zien dat er altijd een andere manier van kijken beschikbaar is. Dat er altijd een beweging mogelijk is van verkramping naar ruimte.
Vandaag kun je dat heel praktisch maken.
Sta even stil, sluit je ogen en zeg rustig tegen jezelf:
Ik heb recht op wonderen.
Niet als wens, maar als constatering.
En kijk vervolgens wat er gebeurt wanneer je een situatie die normaal spanning oproept, benadert vanuit die gedachte. Zonder te forceren, zonder iets te willen fixen.
Gewoon met de openheid:
Misschien werkt dit moment niet tegen mij
Misschien werkt het voor mij
In die kleine verschuiving ontstaat iets groots.
Geen grootsheid in uiterlijk resultaat, maar in innerlijke ervaring. In rust. In vertrouwen. In het gevoel dat je gedragen wordt in plaats van dat je alles zelf moet dragen.
Dat is het wonder.
En het mooie is
je hoeft er niets voor te doen om er recht op te hebben
alleen te herinneren dat het al van jou is.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties