Mijn ziel is hier om mens te zijn.
Niet om te ontsnappen aan het leven, maar om het te bewonen.
Wanneer mijn ware essentie zich verliest in het ego ontstaat verwarring en lijden.
Niet als fout, maar als signaal dat ik mij vereenzelvig met iets wat ik niet ben.
Mens zijn leer ik met vallen en opstaan.
Door mijn lichaam te bewonen.
Door emoties toe te laten.
Door het leven niet langer te bevechten, maar te accepteren zoals het zich aandient.
Op het moment dat mijn ware essentie het leven niet meer corrigeert maar draagt, verschuift de leiding vanzelf.
Niet vanuit controle, maar vanuit vertrouwen.
Niet vanuit angst, maar vanuit aanwezigheid.
Zo leeft het goddelijke zich uit in het menselijke.
Niet perfect, wel echt.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties