Inzichten zijn niet per definitie nieuw. Het kunnen ook herinneringen zijn aan iets dat mij verder helpt op mijn pad en dat al, bewust of onbewust, aanwezig is of zich eerder heeft aangediend.
Op de weg terug vanuit Köln had ik op het terras een inzicht over mijn stem. We zaten bij Motorworld en ik dacht na over die stem. Niet de stem zoals Tolle die in zijn boeken omschrijft. Hij bedoelt repeterende, soms dwingende gedachten. Ik bedoel een levende stem. Een stem die je kunt uiten met geluid, maar ook een stem die ik in mijn hoofd kan laten spreken.
Bij zenmeditatie zit je met wat is. Door je ademhaling te volgen binnen de Soto richting, of door je ademhaling te tellen bij Rinzai Zen. Het is niet zozeer de bedoeling om de gedachtenstroom te stoppen, maar eerder om die te observeren en tot rust te laten komen. Door er niet op in te gaan en je er niet mee te bemoeien, ontstaat er ruimte en ga je je meer identificeren met de waarnemer.
Toch is mijn innerlijke stem, zoals ik die bedoel, belangrijk voor me. Het is een soort innerlijke mindfulness. Zoals het moment dat ik op het terras zat en me realiseerde dat ik me niet op mijn gemak voelde. Er was onrust. Op zo’n moment ga ik weer bewust voelen en terug naar het nu. Door met mijn stem tegen mezelf te praten, kom ik meer tot ontspanning. Zoals een leraar in mindfulnessgroepen hardop begeleidt naar ontspanning, naar het lichaam, de ademhaling en het nu, zo doe ik dat zelf gedurende de dag, tussen alles door. Niet met vooraf bedachte zinnen, maar met mijn eigen, levende stem.
Ik zie het als een brug naar het nu, een stukje gereedschap dat me helpt om in het dagelijks leven bij mezelf te blijven.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties