Veel mensen zijn op zoek naar rust, geluk en innerlijke vrede. Ook ik ben die zoektocht jarenlang aangegaan. Mijn leven kende diepe dalen, sterke emoties en een voortdurend verlangen om het anders te ervaren.
In dit artikel deel ik openhartig een deel van mijn persoonlijke weg. Hoe mijn zoektocht begon, welke obstakels ik tegenkwam en wat uiteindelijk het kantelpunt werd dat mij hielp een diepere rust en vrede in mezelf te ontdekken.
Een verhaal over zoeken, vallen, opstaan en uiteindelijk thuiskomen bij een plek in jezelf die altijd aanwezig blijkt te zijn.
Ik schrijf bijdragen op mijn website en op internet om mezelf, en wellicht ook anderen, te helpen en te inspireren. Het werkt voor mij ook als een vorm van therapie.
In dit artikel wil ik een deel van mijn verhaal delen waarin ik uitleg hoe ik gekomen ben waar ik nu sta. Hoe het mij gelukt is om de rust en vrede te ervaren die ik tegenwoordig in mijn leven voel.
Om bij het begin te beginnen. Mijn jeugd is verre van makkelijk geweest. Zonder daar inhoudelijk diep op in te gaan kan ik wel zeggen dat ik met name in mijn puberteit te maken heb gehad met een zeer instabiele thuissituatie. Of dat de enige oorzaak is van de hobbels die ik in mijn leven heb ervaren weet ik niet. Ik weet immers niet beter.
Wat ik wel weet is dat ik van jongs af aan veel moeite heb gehad met het reguleren van mijn emoties. Dit heeft regelmatig geleid tot diepe dalen en soms ook grote hoogten.
Al in mijn puberteit las ik zelfhulpboeken zoals bijvoorbeeld “Niet morgen maar nu” van Wayne Dyer, “The Life You Were Born to Live” van Dan Millman, “The Art of Happiness” van de Dalai Lama en “De Celestijnse Belofte” van James Redfield, en ga zo maar door.
Allemaal met een diep verlangen om gelukkig te zijn. Alleen had ik geen idee hoe.
Tot op latere leeftijd had ik last van een bepaalde mate van bipolariteit. Niet voor iedereen altijd even zichtbaar. Ik was namelijk vrij goed in het verbergen ervan.
Op een gegeven moment ben ik gaan mediteren. Dat is nu ongeveer dertien jaar geleden. In eerste instantie bracht dat verlichting. Alleen al door het vertrouwen dat ik erin had. Misschien was het deels een placebo effect, maar het voelde als: eindelijk iets dat mij gaat helpen.
Maar zoals bij veel dingen die ik in mijn leven deed, maakte ook dit een enorme ambitie in mij los. Met deze spirituele weg ontwikkelde ik een nieuwe identiteit voor mezelf waarin ik mezelf wilde bewijzen.
Dus niet zomaar mediteren, maar de hoogst mogelijke graad willen halen.
Daarmee hielp ik mezelf niet echt. Sterker nog, dit project zat mijn gemoedsrust vaak juist in de weg.
Ondanks dat ik wel doorhad dat “gezien willen worden” een patroon in mijn persoonlijkheid was dat voor veel onrust zorgde, wist ik niet goed hoe ik op een duurzame manier de rust en vrede in mijn leven kon brengen waar ik zo naar verlangde.
Toch is er een kantelpunt gekomen.
Toen de wolken in mijn hoofd in mijn ogen niet zwarter konden worden en ik niet meer wist waar ik het zoeken moest, kwam er een opening.
Op een ochtend werd ik wakker en ervoer ik een rust, vrede en liefde die ik me herinnerde uit mijn vroege jeugd. Een gevoel van volledig senang zijn met wat er is. Ik wist intuïtief dat dit goed nieuws was.
Sinds die tijd ben ik mezelf gaan trainen om daar weer bij te komen. Om die herinnering telkens opnieuw tot leven te brengen. Om die plek in mezelf te herkennen waar rust en vrede aanwezig zijn.
Mijn meditatievaardigheden hebben mij hierbij enorm geholpen. Doordat ik had geleerd om telkens wanneer mijn emoties hoog opliepen terug te keren naar mijn ademhaling, en door mezelf niet te zwaar te veroordelen wanneer ik mezelf weer tegenkwam in oude patronen, ontstond er langzaam meer helderheid.
Niet lang na deze ervaring kwam een boek dat al een tijd bij mij in de kast stond opnieuw onder mijn aandacht. Het was Een Cursus in Wonderen. Een dik boek dat uit drie delen bestaat. Met name de 365 lessen hebben mij enorm geholpen.
Deze lessen, waarvan je er iedere dag één meeneemt, gaven mij een duidelijke manier van denken en kijken naar het leven die mij enorm heeft geholpen.
Die plek in mezelf waarin ik rust en vrede kan ervaren staat centraal in de cursus.
Voor mij vullen meditatie en deze cursus elkaar prachtig aan. De cursus geeft mij mentale handvatten om op een manier naar het leven te kijken die duurzaam geluk faciliteert. Meditatie geeft mij de vaardigheid om dat ook daadwerkelijk te voelen en te ervaren.
Misschien herken je iets van deze zoektocht. Het verlangen naar rust, naar helderheid, naar een plek in jezelf waar het goed voelt zoals het is. Wat mijn ervaring mij heeft geleerd is dat die plek er altijd al is geweest. Soms bedekt door gedachten, emoties of overtuigingen, maar nooit echt verdwenen.
Voor mij begon het veranderen toen ik leerde die plek opnieuw te herkennen en er steeds weer naar terug te keren.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties