Ik heb deze ochtend het idee opgevat om een blog te gaan schrijven over mijn spirituele handel en wandel. Mijn intentie is om ontwikkelingen die ik doormaak te delen. Gewoon de ruwe tekst. Enerzijds voor mezelf. Ik merk dat ik het leuk vind om hierover te schrijven en anderzijds heeft iemand hier wellicht wat aan.
Vaak ga ik ’s ochtends vroeg wandelen en tijdens die wandelingen heb ik vaak inzichten. Het is niet zo dat ik bewust op zoek ben naar inzichten maar ze gebeuren gewoon. De wandelingen zijn van meditatieve aard. Met andere woorden. Ik probeer zoveel mogelijk bij het nu te blijven. Iedere keer dat ik opmerk dat ik afdwaal in gedachten richt ik mijn aandacht weer op het nu, met mijn lichaam als anker. Eigenlijk hetzelfde als ik op mijn meditatiekussen doe maar dan in beweging.
Van de week ging het over mijn zielsmissie. Dit is iets waar ik al heel lang mee bezig was. Ik herinner me dat ik tijdens mijn tijd in Nieuw Zeeland het boek The Life You Were Born to Live van Dan Millman heb gekocht. Ik kan me niet eens herinneren wat er precies in stond. Maar het geeft aan dat het onderwerp al heel lang speelt.
Ik heb echter pas nu, ik ben 55, het idee dat ik er iets meer van begrijp.
Ik merk dat ik het grootste deel van mijn leven buiten mezelf heb gekeken om dit te vinden. En dan ook nog dacht in functietitels of beroepen.
Eigenlijk pas de laatste tijd begin ik te zien dat voor mij de zogenaamde zielsmissie in beginsel losstaat hiervan.
Aangezien spiritualiteit automatisch mijn interesse heeft dacht ik altijd dat mijn missie in het verlengde lag van deze interesse. Mijn ambitie om meditatieleraar te worden lag dan ook in dit verlengde.
Van de week, tijdens mijn wandeling, kwam er een inzicht in me op met een iets andere nuance. Als eerste kwam de vraag in me op: “Hoe kan ik de wereld verder helpen?” Vervolgens bedacht ik mij dat het niet gaat om het kunnen bedenken en omschrijven van mijn missie maar dat deze vraag de essentie is. En dan ook deze vraag met een open mind stellen. Dus niet in hokjes denken maar iedere dag deze vraag stellen.
En dan zou het antwoord dus ook kunnen zijn: “Vandaag even niet.” De wereld is beter af als ik me nu even terugtrek.
Reactie plaatsen
Reacties