Het leven blijft boeiend.
Vandaag LES 15.
Mijn gedachten zijn beelden die ik zelf heb gemaakt.
Wat er in ons hoofd omgaat is geen objectieve werkelijkheid, maar een perceptie daarvan. Een interpretatie, een beeld, een verhaal dat we onszelf vertellen. De werkelijkheid zelf is alleen te beleven in wat we het nu noemen. En zelfs dat nu kan ik alleen maar beschrijven als een concept. Het nu laat zich niet vastpakken, het kan alleen ervaren worden, in het nu en door het nu.
Om te kunnen functioneren in de wereld, in onze cultuur, binnen een bedrijf, op school of in relaties, hebben we een soort kaart nodig. Een mentale wegenkaart van hoe wij denken dat alles in elkaar zit. Die kaart bestaat uit gedachten, overtuigingen, emoties en aannames. Zonder die kaart zouden we nauwelijks kunnen navigeren in het dagelijkse leven.
Maar die kaart is niet de werkelijkheid zelf. Het is slechts een hulpmiddel. Gedachten en emoties zijn nodig om te functioneren in de fysieke werkelijkheid, maar ze zijn niet de werkelijkheid. De valkuil ontstaat wanneer we die conceptuele kaart gaan verwarren met de waarheid. Wanneer we denken dat wat we denken ook is hoe het werkelijk is.
LES 15 nodigt uit om dit te gaan zien. Om te oefenen in het herkennen van gedachten als beelden die je zelf hebt gemaakt. Niet om ze te bestrijden of weg te duwen, maar om ze te doorzien. Op het moment dat je dat ziet, ontstaat er ruimte. Ruimte om het leven directer te ervaren, voorbij het verhaal.
Ik ben benieuwd hoe jij dit herkent in je eigen leven. Wanneer merkte jij dat je een gedachte voor waarheid aannam? En wat gebeurde er toen je dat begon te zien?
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties