We denken vaak dat liefde verschillende vormen heeft. Liefde voor een partner, voor familie, voor vrienden, voor bepaalde mensen wel en voor andere mensen niet. We maken onderscheid, voorwaarden en gradaties. Maar deze les wijst naar iets veel diepers.
Ware liefde is niet persoonlijk, veranderlijk of afhankelijk van omstandigheden. Ware liefde is één. Ze komt niet en gaat niet. Ze wordt niet groter of kleiner afhankelijk van gedrag, voorkeur of emotie. Liefde is volgens deze les geen gevoel dat af en toe verschijnt, maar de essentie van wat we werkelijk zijn.
Zodra liefde afhankelijk wordt van oordeel, bezit, angst of voorkeur, spreken we eigenlijk niet meer over liefde maar over de bewegingen van het ego. Het ego verdeelt voortdurend. Het maakt onderscheid tussen goed en slecht, tussen vriend en vijand, tussen wie wel en geen liefde verdient. Maar liefde zelf oordeelt niet. Liefde ziet eenheid.
Deze les nodigt uit om voorbij onze persoonlijke ideeën over liefde te kijken. Niet de liefde die gebaseerd is op behoefte, afhankelijkheid of bevestiging, maar de liefde die aanwezig blijft ongeacht de vorm. De stille liefde die niets vraagt en niets uitsluit.
Volgens deze les is liefde niet iets wat wij moeten creëren. Liefde is onze ware natuur. Alleen zijn we die vergeten doordat we ons zijn gaan identificeren met angst, overtuigingen en het beeld dat we van onszelf hebben gemaakt.
De wereld leert ons vooral in afscheiding te denken. Mijn leven, jouw leven. Mijn waarheid, jouw waarheid. Mijn groep, jouw groep. Maar in essentie delen we hetzelfde bewustzijn, dezelfde bron, dezelfde liefde. Daarom zegt deze les dat er geen liefde is dan die van God. Niet als religieuze uitspraak, maar als verwijzing naar de ene universele essentie die in alles aanwezig is.
De oefening van deze les is eigenlijk heel eenvoudig. Laat voor even alle ideeën los over hoe het leven zou moeten zijn. Laat oordelen rusten. Laat het zoeken naar bevestiging los. Maak ruimte voor stilte. In die openheid kan iets gevoeld worden wat altijd aanwezig was.
Een liefde die niet persoonlijk is maar universeel.
Een liefde die niet afhankelijk is van vorm.
Een liefde die geen tegenovergestelde kent.
En misschien is dat uiteindelijk wat ontwaken werkelijk betekent. Niet iets nieuws worden, maar herinneren wat we altijd al waren. Liefde zelf.
Jacco
Reactie plaatsen
Reacties